ფრანგულად – „chantera pas“ ნიშნავს – არ იმღერებს. მე-19 საუკუნის რუსეთში, სიმღერის ფრანგი პედაგოგები ასე უწოდებდნენ ბავშვებს, რომელთაც მუსიკალური სმენა არ ჰქონდათ. იოსელიანი ამ სათაურში საკუთარ თავს და ყველა თავისუფალ ხელოვანს მოიაზრებს – სისტემისთვის ისინი ხომ „შანტრაპა“ არიან – ადამიანები, ვინც სხვის დაკრულზე არ მღერიან. ცენზორი, რომელიც ხელოვანს ზღუდავს იდეოლოგიური მოსაზრებებით, არაფრით ჯობს პროდიუსერს, რომელიც უხეშად ერევა ავტორის ჩანაფიქრში, რათა კომერციული მოგება მიიღოს. ხელოვანს ორივე შემთხვევაში უწევს გააკეთოს არჩევანი – დათმოს ან იბრძოლოს.