„პასტორალი“ (1975) ოთარ იოსელიანის ქართული პერიოდის ბოლო და ერთ-ერთი ყველაზე ღრმა ფილმია. წარმოიდგინეთ ტიპური ქართული სოფელი, თავისი ყოველდღიური ხმაურით, შრომითა და ერთფეროვნებით. ამ გარემოში, ქალაქიდან ჩამოდის მუსიკოსების ჯგუფი. ისინი სახლდებიან ოჯახში, სადაც ჩვეულებრივი სოფლის ცხოვრება დუღს. ეს ორი განსხვავებული სამყარო ერთმანეთს ვერ უგებს. „პასტორალი“ არის ფილმი ადამიანების გაუცხოებაზე. ეს არის ფილმი-დაკვირვება იმაზე, თუ რამდენად რთულია ნამდვილი ურთიერთგაგება.