თუ წინა ფილმებში გაქცევა ხალისიანი იყო, აქ რეჟისორი გვაჩვენებს, რომ საკუთარ თავს ვერსად გაექცევი. ადამიანის ცხოვრება არის დაუსრულებელი წრე: იღვიძებს, მუშაობს, ბრუნდება სახლში. ყოველი ორშაბათი დილა არის იმავე ერთფეროვნების დასაწყისი. ყველას გვაქვს მომენტი, როცა გვინდა ყველაფერი მივატოვოთ და წავიდეთ სიახლის საძებნელად.  ოთარ იოსელიანი გვეუბნება, რომ გაქცევა აუცილებელია, თუნდაც მხოლოდ იმისთვის, რომ მიხვდე — სამოთხე სხვა ქვეყანაში კი არ არის, არამედ შენს უნარში, დაინახო სამყარო სხვანაირად, რომ თავისუფლებას განიჭებს არა ადგილი რუკაზე, არამედ წამიერი გაჩერება ამ გიჟურ რბოლაში.