ოთრ იოსელიანი გვაჩვენებს საქართველოს მთელი თავისი დიდებულებით (ისტორია, ფრესკები, სიმღერა) და მთელი თავისი ტრაგედიით (ომი, ნგრევა, უგუნურება). მაყურებელი დაინახავს, როგორ გადაიქცა ასეთი კულტურის ქვეყანა იარაღიანი ადამიანების სათამაშოდ. რეჟისორს სურს შეახსენოს ქართველებს, ვინ იყვნენ და დააფიქროს, რატომ დაეცნენ ასე დაბლა. ეს არის მცდელობა, მივიღოთ პასუხი კითხვაზე – „რა დაგვემართა?“ ეს არ არის მხოლოდ ისტორია, ეს არის გაფრთხილება: იოსელიანი გვთავაზობს სარკეში ჩახედვას, რაც ხანდახან ძალიან მტკივნეულია, მაგრამ განკურნებისთვის აუცილებელი.