ეს არის ამბავი პატარა აფრიკულ სოფელზე, სადაც ადამიანები ჯერ კიდევ ისე ცხოვრობენ, როგორც ათასწლეულების წინ: ნადირობენ, თევზაობენ, აქვთ თავიანთი რიტუალები და უცნაური კანონები. მათ სამყაროში არ არსებობს ფული, ტელეფონი ან პოლიტიკა. მაგრამ ამ იდილიაში იჭრება „ცივილიზაცია“. ტყის მჭრელები მოდიან თავიანთი უზარმაზარი ხერხებითა და მანქანებით, რათა აჩეხონ ის ტყე, რომელიც ამ ხალხისთვის წმინდაა. ოთარ იოსელიანი გვაჩვენებს, რომ ცივილიზაცია ხშირად არა პროგრესი, არამედ ნგრევაა. „და იქმნა ნათელი“ არის იოსელიანის მცდელობა, დააფიქსიროს კაცობრიობის ის ბოლო კუნძულები, სადაც ადამიანები ჯერ კიდევ ჰარმონიაში არიან სამყაროსთან.